Ռուսաստանին և Հայաստանին կապում են առանձնահատուկ հարաբերություններ՝ հայտարարել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան։ Նրա խոսքով՝ Մոսկվան Հայաստանը դիտարկում է ոչ միայն որպես ինքնիշխան պետություն, այլև որպես մի երկիր, որի հետ Ռուսաստանին միավորում են բազմամյա պատմական կապերը, համատեղ նախագծերը, ընտանեկան հարաբերությունները, գործարար շփումներն ու մարդկային ճակատագրերի միահյուսումը։               
 

Հարգելի պարոն Սարգսյան

Հարգելի պարոն Սարգսյան
17.05.2013 | 00:41

Ձեզ ենք ուղարկում Արարատի մարզի Այգեստան համայնքի հողատերերի դիմումներն իրենց ցրտահարված այգիների վերաբերյալ: Ցրտահարության պատճառած վնասի չափը տեղում ճշտելու համար խնդրում ենք ուղարկել համապատասխան հանձնաժողով:
Միաժամանակ Ձեզ տեղեկացնում ենք, որ ցրտահարությունից առայսօր անցել է մոտ երկու շաբաթ, սակայն այգիների մեծ մասը չի ջրվել, չի պարարտացվել, այսինքն` ոչ միայն վտանգվել է այս տարվա բերքը, այլև հնարավոր է, որ չորանան մատերը:
Ժողովուրդն անչափ շնորհակալ է գարնանը ցուցաբերված օգնության համար` պարարտանյութ, դիզվառելիք, սերմացու էժան գներով տրամադրելու համար, սակայն այդ բոլորը կարծես անիմաստ է դառնում, որովհետև չկա ամենակարևորը` ջուրը:
Հարգելի վարչապետ, կառավարության կազմում չպետք է տեղ ունենան թափոնային հոգեբանությամբ, լկտի, ստող, հարկատուների հաշվին աշխատավարձ ստացող պաշտոնյաներ: Այդ վայ-պաշտոնյաների շնորհիվ գյուղում չի մշակվում մոտ 30 հա հող, իսկ այս տարի այն ավելի մեծ թիվ է կազմում: Ջուր անելը գյուղացու համար դարձել է քարավանի ճանապարհով անցնելուն հավասար մի բան: Կոնկրետ իմ օրինակով` մշակում եմ մոտ 5 հա հող (մեծ մասը` ուրիշի հողը), որից առայսօր չի ջրվել 2 հա ցորենը, 0,9 հա առվույտը, իսկ աշնանացան 1,5 հա հողի մեջ ընդհանրապես առվույտ չկա, դարձյալ վատ ջրամատակարարման պատճառով: 1,5 հեկտար հողից ստացել եմ (գարնանը չի ջրվել) ընդամենը 2 տոննա խոտ: Ես նշեցի կոնկրետ օրինակ, իսկ հողօգտագործողներ կան, որ առայսօր մի թիզ հող էլ չեն ջրել:
Հարգելի վարչապետ, մինչև ե՞րբ կարելի է այսպես շարունակել, մինչև ե՞րբ պետք է մեր ժողովուրդը լքի հայրենիքը:


Հարգանքով`
Սոկրատ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ
Այգեստանի գյուղապետ
02 մայիսի 2013 թ.
Առդիր` 130 դիմում:

Հ. Գ.- Անկեղծ ասած, չէի ցանկանում վարչապետին ուղղված նամակը հրապարակայնացնել, բայց Արմավիրում ավերիչ կարկտահարությունը ևս մեկ անգամ հաստատեց իմ այն միտքը, որ թափոնային պաշտոնյաները պիտի տեղ չունենան մեր երկրի կառավարման և ոչ մի օղակում: Թափոնային հոգեբանությամբ պաշտոնյաների մեղքով էր, որ չկրակեցին (գուցե և մասամբ) Արմավիրում տեղադրված հակակարկտային կայանները, այդ նրանց մեղքով էր, որ ժամանակին գազով չէին լիցքավորվել սարքերը: Այստեղ մեկ հարց` մինչև ե՞րբ մեր երկրում պետք է պաշտոնին նայեն որպես եկամտի, հեշտ հարստանալու, վայելելու, թալանելու, որպես ճոխ արոտավայր արածելու պարագայի։ Ե՞րբ պետք է պաշտոնին մոտենան գերպատասխանատվության զգացումով, ինչու չէ, նաև վախով, որ պաշտոնական պարտականությունները վատ կատարելու կամ տհասորեն կատարելու պատճառով կարող են ենթարկվել ոչ միայն քրեական պատասխանատվության, այլև պատճառված վնասի անձնական միջոցներով հատուցման: Ա՛յ, այդ դեպքում պաշտոնին կձգտեն միայն նրանք, ովքեր նվիրյալներ են և պատրաստ են ծառայելու ժողովրդին, թե չէ ինչի է նման տհաս պաշտոնյաների այն հոծ բանակը, որն արդեն 2,5 տասնյակ տարի այնպես հպարտորեն արածում է մեր երկրի կառավարման ճոխ արոտավայրերում: Այ թե որտեղից է գալիս մեր երկրի աղքատ լինելու մասին որոշ պաշտոնյաների ստոր սուտը:
Պարոն վարչապետ, թախանձագին խնդրում եմ Ձեզ, օր առաջ ազատվեք այդ պարարտ ու անբան գոյերից:
16 մայիսի 2013 թ.

Դիտվել է՝ 4440

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ